Zuid-Afrika met gesloten ogen
Er zijn landen die je hoort, landen die je ziet, en landen die je ruikt. Zuid-Afrika behoort tot de laatste categorie. Nog voor je iets zegt of ziet, weet je waar je bent. De lucht is hier anders: kruidig, warm, levend.
De geuren van Zuid-Afrika
's Morgens ruikt het naar fynbos en dauw, naar aarde die net ontwaakt. In de wijnlanden mengt zich dat met de geur van druiven, houtvaten en het eerste vuur dat wordt aangestoken voor de braai. Aan de kust ruik je zout en zeewier, vermengd met de zilte wind die van ver komt. En in de Karoo hangt die onmiskenbare en troostende geur van stof, zon en droog gras.
Herkenbaar na een paar dagen
Bij elke reiservaring in Zuid-Afrika, merk ik na een paar dagen hoe vertrouwd het wordt. De geur van houtrook bij zonsondergang, van versgebakken brood in een dorpsbakkerij, van jasmijn die 's avonds door een open raam naar binnen waait. Zelfs benzine bij een kleine pomp langs de N1 lijkt er warmer en voller te ruiken. Dat kan ook komen omdat je er langer staat en een praatje maakt met het personeel.
Een geurpalet dat je niet meer kwijtraakt
Zuid-Afrika ruikt naar buitenleven. Naar mensen die koken, praten, zingen. Naar regen die na weken droogte eindelijk valt, naar de bloemen van de Kaap, naar de aarde van Addo. Elke streek heeft z'n eigen geurpalet, en samen vormen ze een herinnering die je niet meer kwijtraakt.
En misschien is dat wel waarom dit land zo'n indruk maakt. Je kunt foto's bekijken, wijnen proeven en verhalen lezen. Maar pas pas als je de geur van Zuid-Afrika hebt ingeademd, begrijp je wat een reiservaring in Zuid-Afrika werkelijk is.
Foto: Riemblaar
Foto: Rykaarts
