Blote voeten en blinkende keukens
In de tijd dat wij een vakantiehuis hadden in de buurt van Hoedspruit, vroegen mensen in mijn omgeving vaak naar onze ervaringen in Johannesburg. De grootste stad van het land roept nog altijd vragen op.
Foto: Peter Boshuijzen
Johannesburg wel of niet bezoeken?
Ik geef toe dat ik hier twintig jaar geleden niet graag kwam. Toeristisch oninteressant, veel arme wijken, groot, onoverzichtelijk en niet altijd veilig.
Johannesburg heeft een ingewikkeld verleden en een hardnekkig imago. De stad verbleekt bij de charme van Kaapstad. Maar Johannesburg in Zuid-Afrika is allang niet meer alleen maar onveilig. Ik kom er inmiddels graag. Ik zie er schrijnende armoede en blinkende rijkdom naast elkaar bestaan. Creativiteit en zakelijkheid lopen door elkaar heen. De energie op het gebied van kunst, fashion, hotels en restaurants werkt aanstekelijk.
Het loont om een verblijf in de Zuid-Afrikaanse bush te combineren met een paar dagen in deze metropool.
Rosebank hip en happening
Neem de wijk Rosebank in Johannesburg. In het grote, moderne winkelcentrum liggen frisse en trendy restaurants in de buitenlucht. Het ene terras nog aantrekkelijker dan het andere. Overal gevarieerde menukaarten en volle tafels. Mensen komen hier voor (zondags) shoppen, zon en een lange lunch.
Wij kiezen voor Nikos Urban Greek Food voor een vroege lunch na een lange nachtvlucht. Grote borden met warme mezze, vlees van de grill, vers pitabrood en een frisse Griekse salade. Daarbij drinken we een Sauvignon Blanc van Springfield uit Robertson. Een ontspannen begin van de reis.
Na het eten lopen we naar de African Craft Market in Rosebank. Het is druk en rommelig. We zoeken, twijfelen en dingen af. Uiteindelijk kopen we vijf sleutelhangers in zebraprint. Ons huis in Hoedspruit heet Villa Sebra en de sleutel hing nog steeds aan een blauw plastic label uit de bouwmarkt.
Blessing
De volgende ochtend maken we met vrienden een begeleide fietstocht door Soweto. Een bezoek aan Soweto hoort bij een eerste kennismaking met Johannesburg. De naam staat voor South Western Township, gebouwd tijdens de apartheid voor de zwarte bevolking. Hier wonen nog altijd meer dan een miljoen mensen.
Onze gids heet Blessing. 26 jaar, lachende ogen, witte tanden. Hij is hier geboren en vertelt over Nelson Mandela en Desmond Tutu.
Het meest blijft niet de bekende straat waar zij woonden. Het zijn de kinderen die op blote voeten met ons meerennen, handjeklap doen en op de foto willen. Niemand vraagt om geld. De sfeer is open en vriendelijk. Tegelijk zie je ook hier de verschillen: huizen met tuin en auto’s, en even verderop golfplaten zonder stromend water.
Diezelfde avond eten we bij Marble in Rosebank. Na een korte Uber-rit worden we ontvangen en naar onze tafel gebracht. Binnen draait alles om vuur. Een open keuken, grote grills, vlees en vis die boven houtskool worden
