Project Senegambia: een school in Missirah
Smaak & Slaap richt zich volledig op Zuid-Afrika. Dat is een bewuste keuze. Voor Project Senegambia maak ik een uitzondering. Omdat ik Lourens en Evelyne goed ken. En omdat het project past bij hoe ik zelf werk: persoonlijk, met korte lijnen en een directe verbinding met de plek waar het om gaat. Daarom vertrouw ik er volledig op dat elke bijdrage hier goed terechtkomt.
Een uitzondering op Smaak & Slaap
Lourens en Evelyne zijn goede vrienden. Ze reizen, ondernemen en leven het goede leven. Tijdens hun reizen door Gambia en Senegal merkten ze dat het niet genoeg was om alleen te bezoeken en weer verder te gaan. Ze wilden zich verbinden aan één plek, één gemeenschap. Niet groots, maar concreet.
Die plek werd Missirah, een dorp net buiten de gebaande paden. Daar staat de Ecole élémentaire de Missirah 2: een basisschool met zes klassen en zo’n 130 leerlingen. De school ligt buiten het dorp, zonder elektriciteit, zonder stromend water en zonder omheining. Veel kinderen komen zonder ontbijt naar school en eten ’s avonds thuis hun enige maaltijd van de dag.
Van reizen naar betrokkenheid
Wat Lourens en Evelyne raakte, was niet alleen wat er ontbrak, maar vooral wat er wél was. De openheid van de kinderen. Hun veerkracht. De inzet van de leraren, die zich onder moeilijke omstandigheden dagelijks voor onderwijs en ontwikkeling inzetten. Dat gevoel: hier kunnen we iets betekenen, liet hen niet meer los.
Eerst drinkwater
De eerste stap was drinkwater. Met steun van familie en vrienden werd een waterleiding van ongeveer achthonderd meter aangelegd, vanuit het dorp naar de school. Voor het eerst is er nu schoon en betrouwbaar drinkwater op het schoolterrein. Een eenvoudige ingreep, met directe impact.
Daarna volgden meer tastbare verbeteringen. Samen met vrienden reisden Lourens en Evelyne terug, met materiaal, budget en tijd. Klaslokalen werden geschilderd, schoolborden hersteld, een structurele schoonmaak opgezet. Er kwamen kapstokken. Er werd gespeeld, gesport en gelachen. Na hun vertrek liep het werk door, begeleid door lokale contacten en met regelmatige terugkoppeling.
Ontbijt voor de leerlingen
Ook het ontbijt is inmiddels onderdeel van het project. Minstens één keer per week eten alle kinderen ’s ochtends samen op school. Niet als extraatje, maar als basis. Iets kleins, dat rust en concentratie brengt in de klas.
Stap voor stap groeien
Wat Project Senegambia voor mij bijzonder maakt, is de manier waarop het wordt gedragen. Er is wekelijks contact met de school, overleg met het schoolhoofd en een lokale partner die regelmatig langsgaat. Alles is dichtbij, zichtbaar en controleerbaar. Geen afstand, geen abstracte belofte.
Het project groeit stap voor stap. Met donaties in geld en materialen. Met mensen die zich voor langere tijd verbinden, ook via maandelijkse bijdragen. En met plannen voor duurzame samenwerking, onder andere met een school in België, waar kinderen hier en in Missirah met elkaar in contact komen.
Misschien ligt Missirah ver van Zuid-Afrika, maar de gedachte erachter is dezelfde: dichtbij blijven, persoonlijk betrokken zijn en weten waar iets terechtkomt.