The Table at De Meye
Net buiten Stellenbosch, op de relatief onbekende De Meye wine farm, staan de tafels al klaar als je aankomt. Onder de bomen, in het gras. Vintage borden, linnen servetten die niet helemaal recht liggen.
Foto: credits The Table @ De Meye
Lange tafels onder de bomen
Je komt hier voor een middagvullende lunch, zonder menukaart. Ik zie bij aankomst veel lange tafels maar voor ons is er een tweepersoonstafel gedekt onder een grote boom. Geen kaart, geen keuzes. De keuken kookt wat er die dag is en dat komt in schalen op tafel.
Warm brood en zachte boter
Het begint met brood dat nog warm is. Een stevige baguette van Klein Joostenberg, boter die te zacht is om netjes te smeren, olijven en iets zurigs ernaast. Dan een schaaltje met een romige brandade van yellowtail, licht rokerig. Een soufflé van kaas die inzakt als je hem aansnijdt, met een dunne tomatenvelouté eromheen. Groenten van de buren: aardpeer, boerenkool, later ook radijs en knapperige slasoorten.
Het hoofdgerecht wordt op tafel gezet. Rund dat uren heeft liggen garen tot het uit elkaar valt, broccoli met iets van sesam en gembe. De aardappelvariatie heet ‘pommes Anna’. Flinterdunne laagjes uit de oven. Uren snijwerk. Ook nog venkel in room en wijn, superzacht.
Ik drink de wijn per glas. Er is genoeg keuze en ik vind een wijnarrangement dan te gemakkelijk. Het is leuk om zelf te kiezen en de lijst van wijnhuis De Meye is overzichtelijk.
Het dessert hebben we nog tegoed. Een warme crumble van peer en guave met bloedsinaasappel, bolletje huisgemaakt ijs erbij.
Naam
The Table at De MeyeLocatie
Stellenbosch, WinelandsType
Van veld tot vorkSfeer
Buiten onder de bomen, tafels in het gras, ongehaast Ook van deze eigenaren:
The Table at Oak Valley (Grabouw)Spelen en liggen in het gras
Tussen de gangen door gebeurt er weinig en dat is heerlijk rustig. Mensen staan op, lopen het gras in, kinderen spelen met een bal. Pas na de lunch zien we kleden die worden uitgespreid, mensen die nog niet weggaan. Wij hebben er zelf ook een in de auto en sluiten ons aan. We lezen wat, kijken om ons heen, raken in gesprek met de Zuid-Afrikaanse familie naast ons. De middag gaat ongemerkt voorbij en we genieten.
Mocht het minder mooi weer zijn, dan verplaatst deze lunch zich naar de ‘ huiskamer’ in de oude witgekalkte boerderij. Grote ramen, houtkachel aan, zelfde sfeer.
Dit adres stond al lang op mijn lijst. Ik vroeg me af of het overeind zou blijven zonder menukaart of keuze. Dat doet het. Sinds kort hebben dezelfde eigenaren een restaurant bij wijnhuis Oak Valley in de buurt van Grabouw. Zelfde concept en ongetwijfeld dezelfde kwaliteit.