Plettenberg Bay: van tussenstop naar favoriete kustplaats
Plettenberg Bay was voor mij jarenlang vooral een plek waar je doorheen reed. Een handige tussenstop aan de Garden Route. Ik kende het grote Beacon Island Hotel dat nogal nadrukkelijk aan het strand staat. Vijf sterren, maar bepaald geen schoonheid.
Van tussenstop naar favoriete kustplaats
Ik kende Lookout Beach. Of eerlijk gezegd vooral het uitzichtpunt en het terras van het restaurant boven zee. Daar dronk je iets kouds, keek je even naar de golven en reed je daarna weer verder richting Knysna of Tsitsikamma. Dat was ongeveer mijn relatie met Plett, zoals Zuid-Afrikanen Plettenberg Bay liefkozend noemen.
Een paar jaar geleden veranderde dat. Vrienden zeiden al langer dat ik hier eens echt moest blijven. Minimaal een paar dagen. Rond dezelfde periode raakte ik op een beurs in gesprek met het team van Crags Country Lodge, net buiten Plettenberg Bay. Een paar maanden later boekten we vier nachten en ik was om.
Zand in de auto en goede wijn op tafel
Plettenberg Bay heeft iets wat lastig uit te leggen is. Het is mondain en ontspannen tegelijk. De natuur is hier onwaarschijnlijk mooi. Brede stranden, ruige kliffen, lagunes, duinen en bergen die voortdurend van kleur lijken te veranderen afhankelijk van licht, mist en wind. Want wind is er vaak. Zelfs op warme dagen ligt er standaard een vest of trui achterin de auto.
Ik drink goede koffie bij Eleven in het dorp en eet een hartig taartje bij padstal Thyme and Again. Bread and Brew, verstopt achter een tankstation aan de doorgaande weg is ook zo’n leuke plek als je je eigen maaltijd wilt samenstellen.
Inmiddels begrijp ik ook waarom zoveel Zuid-Afrikanen hier een tweede huis willen. In de hoofdstraat zie ik steeds meer makelaarskantoren verschijnen en de prijzen zijn de afgelopen jaren hard gestegen. Toch heeft Plettenberg Bay nog precies genoeg kneuterigheid behouden. Een beetje vakantiegevoel van vroeger.
De stranden bepalen hier het ritme van de dag
Overdag draait veel hier om buiten zijn.De stranden voelen allemaal anders. Lookout is levendig en een tikje rommelig. Keurbooms juist rustig en uitgestrekt met eindeloze golven, meeuwen en bijna niemand in zicht. Bij Nature’s Valley lijkt de tijd volledig stil te staan. En landinwaarts liggen ineens wijnhuizen, farmstalls en lodges tussen het groen.
Wat ik in het begin onderschatte, is hoe groot Plettenberg Bay eigenlijk is. Het compacte centrum met winkels en restaurants vormt maar een klein onderdeel van het gebied. Tussen Robberg, Nature’s Valley, Keurbooms en The Crags zit behoorlijk wat ruimte. Slapen in het centrum voelt totaal anders dan wakker worden in The Crags. Een appartement in het centrum geeft strand, reuring en restaurants op loopafstand. In The Crags hoor je ’s avonds vooral vogels en wind.
Wijnhuizen en The Crags
Wat veel mensen niet verwachten, zijn de wijnhuizen rond Plettenberg Bay. Bij Bramon Wine Estate delen we pasta, brood met tapenades en artisjokken die veel te heet uit de oven komen maar onmogelijk kunnen wachten. De Sauvignon Blanc is licht bruisend en gevaarlijk doordrinkbaar. Naast Bramon drinken we ook graag een glas bij Lodestone, Kay & Monty of Newstead.
Vroeg eten, vroeg rustig
Aan het einde van de middag verandert de sfeer in het dorp. Mensen trekken iets warms aan over hun strandkleding en gaan vroeg eten. Rond een uur of zes worden de straten al rustiger. Dat klinkt ongezellig maar zo voelt het niet. Plettenberg Bay leeft vooral overdag.
Bij Enrico bijvoorbeeld, waar obers rustig wachten met uitserveren zodra ergens dolfijnen opduiken in de baai. Iedereen staat dan ineens op. Er zijn hier maar een paar plekken waar het ’s avonds echt levendig wordt en juist dat vind ik prettig. Geen boulevard of eindeloze rijen cocktailbars. Meer goed eten, goede wijn en daarna op tijd naar huis.
Waarom ik steeds terugkeer naar Plettenberg Bay
Misschien vind ik Plettenberg Bay daarom inmiddels zo prettig. Je kunt hier heel weinig doen of juist de hele dag onderweg zijn. Luxe eten of pizza delen met zand aan je voeten. Een ochtend wandelen op blote voeten zonder iemand tegen te komen en daarna ergens eindigen met gekoelde wijn of een bierproeverij.
En telkens als ik vertrek, denk ik hetzelfde: volgende keer blijven we langer.
Crags Country Lodge